Geowłókniny

Geowłókniny to płaskie geosyntetyki posiadające bardzo wiele zastosowań w różnych rodzajach budownictwa. Dobór parametrów geowłókniny zależy od przeznaczenia i funkcji jakie ma spełniać. Są idealnym materiałem wykorzystywanym przy budowie:

dróg, chodników, parkingów, lotnisk, torowisk, boisk sportowych,
basenów ogrodowych, tarasów i dachów zielonych,
umocnień brzegów rzek i jezior, nasypów ziemnych,
drenaży ścian fundamentowych, powierzchni drogowych i sportowych,
systemów drenujących i filtracyjnych,
odwodnień pionowych, rozsączających i nawadniających.

W zależności od zastosowania geowłókniny pełnią funkcje:

separacyjną (oszczędność kruszywa, lepsze zagęszczenie, wyższa nośność i mrozoodporność),
stabilizacyjną (wzmocnienie podłoża, ograniczenie koleinowania),
ochronną (ochrona geomembran przed uszkodzeniami mechanicznymi),
drenująca (odprowadzenie wody i odcieków),
filtracyjną (blokowanie zamulania drenażu, stabilna wodoprzepuszczalność, przeciwdziałanie wypłukaniu gruntu).

Zalety:

zapobiegają procesom kolmatacji (zamulania),
poprawiają nośność gruntów,
redukują koszty inwestycji,
wydłużają trwałość i czas eksploatacji obiektów budowlanych,
oszczędzają czas i uproszczają technologię wykonania,
nie wykazują negatywnego wpływu na środowisko.

Ze względu na technologię wykonania geowłókniny można podzielić na dwa rodzaje:
1. Igłowane - wykonane z włókien polipropylenowych lub poliestrowych (ciągłych lub ciętych) o nieuporządkowanej strukturze, łączonych mechanicznie.
2. Termozgrzewalne - wykonane z włókien polipropylenowych łączonych poprzez zgrzewanie.

Tarasy i wyjazdy z garaży - w przypadku budowy ścieżek, chodników, parkingów samochodowych, zastosowanie geowłókniny jako warstwy separującej i stabilizującej pozwala znacząco obniżyć koszty.

Systemy drenarskie, drenaż pionowy - dzięki zwartej strukturze geowłóknina znakomicie przepuszcza wodę i nie zachodzi zjawisko zatykania porów w jej strukturze. Można zwiększyć wydajność systemów drenarskich, zmniejszyć ilość użytego żwiru i wydłużyć żywotność danej konstrukcji budowlanej. Geowłóknina uniemożliwia przenikanie cząstek gruntu do systemów drenarskich, zapewniając ich maksymalną przepustowość.

Chodniki i drogi tymczasowe - w przypadku tych zastosowań napotyka się dwa istotne problemy: kruszywo lub żwir wgniatane są w podloże, a jednocześnie obserwuje się intensywny wzrost chwastów. Problemy te można rozwiązać dzięki geowłókninie, która zastosowana jako separator między podłożem a żwirem bądź kruszywem, zapobiega wzajemnemu mieszaniu się tych dwóch warstw oraz uniemożliwia wzrost chwastów, a także zwiększa nośność nawierzchni.
W związku z tym, że przepuszcza również wodę, wilgoć może swobodnie przenikać do gleby.